Getuigenissen

Jezus Leeft, ook vandaag.

Hij schenkt zijn Heilige Geest
aan ieder die daar met een oprecht hart,
een vurig verlangen en in vertrouwen om vraagt.

Daarvan getuigen velen, die antwoord kregen en Hem toelieten
als hun Ultieme Verlosser en Heiland in hun leven.

Zij ontvingen een nieuw leven.

De onderstaande getuigenissen spreken voor zichzelf.

Zoals bij zovelen, hadden wij als echtpaar alles om gelukkig te zijn: huisje, tuintje, lieve en gezonde kinderen en elk een goede betrekking. Toch ontbrak er iets en er kwam vervreemding en afstandelijkheid die onze relatie verzuurde en verbittering met zich meebrachten.

Onze buurvrouw kwam bij ons regelmatig over de vloer en liet niet na om met enthousiasme te getuigen van haar evangelisch geloof.

Zij citeerde, met verve, Bijbelteksten die wonderwel aansloten bij het leven van elke dag. Bovendien bezorgde zij mij het boekje “Het geheim van een gelukkig christelijk leven”. Ik las het en herlas het en verlangde steeds meer naar de aanwezigheid van Jezus in mijn hart.

Zekere dag stortte mijn wereld in elkaar. Onze relatie was op een dieptepunt gekomen. In tranen schreeuwde ik mijn nood uit naar God toe en smeekte Hem om erbarmen.

De Heer heeft mijn gebed verhoord, want korte tijd daarna kwam zijn Geest over mij. Het overkwam  mij gewoon. Ik viel, diep ontroerd, in aanbidding op mijn knieën en er kwam een overweldigende blijdschap en een vrede over mij die ik moeilijk beschrijven kan.

Ik kon mijn geluk niet op en wou het aan iedereen vertellen.

Ik heb Jezus’ aanwezigheid gedurende geruime tijd op een zeer bijzondere manier in mijn hart mogen ervaren.

Tenslotte adviseerde onze buurvrouw mij om eens een gebedsavond bij te wonen van de charismatische gebedsgroep in onze buurgemeente.
Ik werd diep geraakt door de lofprijzing, het gebed, de verkondiging en de prachtige, zinvolle liederen. De tranen stroomden over mijn wangen en ik dacht: “Eindelijk thuis”.

Ik weet nu: Jezus leeft. Hij leeft in mij en door mij en Hij is mij altijd nabij.



Mijn ouders waren zeer gelovig. Iedere dag gingen we naar de eucharistie.

Na mijn huwelijk leerde ik de charismatische vernieuwing kennen. Meer dan 20 jaar ga ik naar de bijeenkomsten.


Door de charismatische vernieuwing zijn wij heel andere mensen geworden. Het heeft mij geleerd op God te vertrouwen.

Als we vertrouwen op God kan Hij ons veel genade geven. Iedere dag bid ik voor de mensen die het nodig hebben.

Iedereen heeft zijn kruis te dragen, maar de Heer kan ons altijd verlichting geven. Wij mogen altijd vertrouwen. De profeet Jesaja zegt:



In stille berusting ligt uw redding, in rustig vertrouwen uw kracht.
Jesaja 30: 15


Als we om kracht vragen aan de Heer, zal Hij ons die altijd schenken. Hij zal met ons op weg gaan. Christus laat ons nooit alleen. Hij is altijd bij ons.

We mogen de Heer ook iedere dag danken en prijzen. Als er een loflied in mijn hart naar boven komt, geeft het mij moed om de dag te beginnen.






Getuigenis over een periode van mijn leven waarin de Heer mij veel liefde en geduld heeft betoond.


Ik bouw dit getuigenis op aan de hand van de parabel van de verloren zoon en de barmhartige Vader.


Ik ben geboren in een klassiek « gelovig » gezin. We gingen iedere zondag naar de H. Mis, maar daar bleef het dan ook bij.

Mijn vader werkte veel en mijn moeder oefende een enorme autoriteit op mij uit.

Het gevolg was een grote spanning tussen mij en mijn moeder en dit vanaf mijn 7 jaar tot aan mijn huwelijk… en zelfs daarna ook nog.

Toen ik 17 jaar was, leerde ik een jongeman kennen maar… hij was een getuige van Jehova…Eindelijk kon ik spreken over God, want thuis was spreken over geloof en God taboe.

Mijn moeder was er helemaal niet mee akkoord en heeft mij – met veel autoriteit – gedwongen om mijn vriend niet meer te zien.
Uit gehoorzaamheid en schrik heb ik er mij bij neergelegd.

Onze relatie is nog venijniger geworden en er volgde van mijn kant een echte revolte gedurende jaren : ik beging de meest ongehoorde fouten, ik wilde vrij zijn en besloot niet meer naar de kerk te gaan (mijn moeder is ook niet meer naar de kerk geweest).

Ik durfde aan niemand mijn problemen toe te vertrouwen of erover te praten omdat ik me schuldig voelde – zelfs niet tegenover mijn beste vriend. Ik hield alles voor mezelf en het woekerde jarenlang.
En eerder dan te schreeuwen tot God, ging het met mij van kwaad tot erger en liet ik me verleiden door de wereld.

Innerlijk was het in mij nogal erbarmelijk gesteld en ‘s nachts had ik dikwijls nachtmerries.
Bijvoorbeeld : Ik zocht mijn vriend in verlaten straten zonder hem te vinden tot ik wanhopig al schreeuwend wakker werd (zie Hooglied 3 (1-3).

In andere dromen uitte ik mijn woede tegen mama. Ik had de indruk beland te zijn in een raderwerk dat mij naar beneden trok.

Toen ik 22 was, besloot ik dit ‘niet al te fameus’ leven te veranderen.
Nadien wou ik weg van huis en zocht een man… We trouwden tamelijk snel.

Mijn man en ik gingen nooit naar de kerk.
De kinderen werden toch gedoopt en stilaan ben ik de Bijbel beginnen lezen.
Nog altijd had ik de nachtmerries en voelde ik mij innerlijk angstig.

Toen begon de Heer mij tekentjes te geven – door ontmoetingen, gesprekken die me raakten. Met tientallen hebben deze tekenen zich over de tijd uitgespreid tot aan mijn 38 jaar. En het gaat nog door.

Na een vertrouwelijke mededeling aan een vriendin, zei ze tegen mij :


En toch… als je zou weten hoezeer God je bemint.


Het was een schok ! Ik voelde deze zo diep in mijn hart dat ik mijn tranen niet kon bedwingen: ik achtte mij zulk een goedheid niet waard.

De Heer heeft een oneindig geduld gehad.
Ik begreep dat bepaalde dingen in mijn leven moesten veranderen.

In die periode had ik mijn eerste contact met de Charismatische Vernieuwing.
Later zijn we met enkele vrienden naar Medjugorje geweest.

Ik heb ook de 7 weken van de KCV gevolgd.
Daar besefte ik dat ik moest vergeven aan mijn moeder en de Heer heeft mij daarbij geholpen Daar  heb ik raad en steun gekregen van gelovige mensen. Ik heb het telefonisch gedaan want ik had nog schrik van de reacties van mij moeder.

Het resultaat liet niet op zich wachten: van de ene dag op de andere hielden mijn nachtmerries op. (20 jaar lang had het geduurd).

Even moeilijk was het om vergeving te vragen, om heel dit verleden te biechten.
Via de priester ontdekte ik de oneindige Barmhartigheid van God.


Daarna vond ik een vrede die ik sinds mijn kindertijd niet meer gekend had.


Deze priester gaf mij de raad om het Hooglied te lezen.
Zo heeft God mij doen verstaan dat Hijzelf, mijn Schepper, de Vriend was die ik wanhopig zocht in mijn nachtmerries (Hooglied).

Ondertussen ben ik nog andere moeilijke situaties tegengekomen, maar nu weet ik dat de Heer aanwezig is en ik vertrouw meer en meer op Hem.
Sedertdien houdt de Heer niet op me te leiden en me kracht te geven in moeilijke momenten.

Vorig jaar vroeg ik in de gebedsgroep om over mij te bidden, omdat ik nog steeds een periode  met zorgen had over mijn scheiding … Na de handoplegging en het gebed van de hele groep, steun ik nog op de Goddelijke Wil en ervaar ik diepere vrede. Ik vertrouw op het ontvangen woord en het geeft me vrede en opluchting wanneer ik het nodig heb.

Tijdens een onderricht over de barmhartigheid heeft het volgende mij geraakt :

Uw zonden –  welke zij ook zijn, zelfs al heb je het ergste begaan – zijn in de barmhartigheid van Jezus slechts als een druppel in de vuurhaard van zijn liefde. Waarom zijn wij nog bang om ons in de armen van de Vader te gooien?



Op pinkstermaandag nam ik deel aan de KCV-pinksterviering in Antwerpen. In de namiddag begon men aan de lofprijzing. Daar ik nog maar weinig liederen kende, beluisterde ik met aandacht die diepgelovige teksten.

Toen kwamen klanken zonder woorden, zo mooi, zo hemels, zo intens, dat het me diep raakte, gevolgd door een explosie van gejuich en gejubel voor de Heer zoals ik het nog nooit eerder had meegemaakt.

Er kwam een zachte vrede over mij en het was alsof ik Gods adem voelde.

Maar de Heer liet mij niet los. Hij gaf mij een nieuwe kijk op de schoonheid van de wereld. Ik had altijd wel aandacht gehad voor de schoonheid van de natuur, maar bracht dit niet in verband met de Schepper.

Ik ontdekte de psalmen als stimulans voor de lofprijzing.


Er schuilt een geweldige kracht in het loven en prijzen van God in alle omstandigheden.

God prijzen is beter dan Hem te smeken om de pijnlijke omstandigheden te veranderen.



Heer, onze Heer, hoe ontzagwekkend is uw Naam op aarde, hoger dan de hemel reikt uw majesteit. 

Uit de mond van kinderen en zuigelingen hebt Gij U de lof bereid die uw tegenstanders en bestrijders doet verstommen. 


Psalm 8: 2, 3

Hem prijzen betekent dat we aanvaarden dat Hij weet heeft van wat er gebeurt.

Lofprijzing is gebaseerd op het aanvaarden van Gods liefdevolle aandacht voor ons op elk moment.

We prijzen Hem niet om wat we verwachten.

We prijzen Hem om WIE Hij is
.

Een moeilijke situatie loslaten, vraagt wel moed om ons af te keren van onszelf en ons naar God te keren. Op zulke momenten ervaren we onze beperktheid en zwakheid. Het komt er dan op aan om te kiezen voor de lofprijzing.

Als we God oprecht prijzen, gebeurt er iets: zijn kracht stroomt de situatie binnen. Vroeg of laat merken we dan een verandering in ons of rondom ons. De verandering kan erin bestaan dat we diepe blijdschap ervaren te midden van wat eerder een ellendige toestand leek; ook de omstandigheden zelf kunnen veranderen of we ‘zien’ ze anders.

U prijs ik om uw goedheid en uw trouw.

Psalm 138: 2

Kom Heilige Geest

Ik weet wat armoede is, ik weet wat overvloed is.
Ik ben volledig ingewijd.

Ik kan volop eten en ik kan honger lijden,
ik ben vertrouwd met overvloed en met gebrek.  

Alles vermag ik in Hem die mij kracht geeft. 


Filipenzen 4: 12, 13

Uit liefde laat God ons zien dat we op zijn zorg kunnen vertrouwen. God is onze liefdevolle Vader; Hij voedt ons op tot volwassen kinderen, die tegen een stootje kunnen. Zodra we onzelf loslaten, kunnen we zijn aanwezigheid ervaren.

Laat daarom elke moeilijkheid een uitdaging zijn om te groeien in vertrouwen, zodat we beter toegerust worden om kanalen van zijn liefde en kracht te zijn. Elke situatie van ons leven rust in zijn hand. Al zit het gevoel tegen, God toch loven en prijzen is groeien naar volwassen geloof in wie God is:

LIEFDE! Agapè liefde!

Agapè is onbaatzuchtige liefde die zich richt naar de andere,
zoekt wat het beste is voor de ander
en laat de ander de vrije keus om die liefde te beantwoorden.

God weet alles en kent ieder van ons, beter dan wij onszelf kennen. Hij blijft nabij, ook al lijkt alles dwars te zitten.

God werkt niet zomaar in het ijle. Hij geeft ons aan elkaar om elkaars vreugde te delen, maar ook om samen de lasten van het leven te dragen. Vertrouwen op God, verdiept onze attentie voor elkaar zodat we ook op elkaar durven vertrouwen. Niet dat we te koop moeten lopen met wat ons overkomt. Wijsheid is een gave van de Heilige Geest die ons gegeven is in ons.


Met Paulus bidden we:

‘Geprezen zij de God en Vader van onze Heer Jezus Christus,
de Vader die zich over ons ontfermt,

de God die ons altijd troost en ons in al onze ellende moed geeft,

zodat wij door de troost die wijzelf van God ontvangen,
anderen in al hun ellende moed kunnen geven.

Zoals wij volop delen in het lijden van Christus,
zo delen wij volop in de troost die God ons door Christus geeft.

2 Korintiërs 1,3-4